“Her yan Be’ydi şimdi, her şey Be.
Be’ye bağlanınca Elif, Elifliğini bildi.
Her şeyi Be ile tefsir etti.
Dünya dediğin bir tefsir hikâyesi, yol verdi, geçsindi.”
Elif, “tek”; “Be” tek’in tekliğini pekiştiren iki.
Bunun için “Be” ikiliğin değil,
Elif’in tek oluşunun bir tezahürü.
Elif’in “Be”ye; “Be”nin de Elif’e aşkı,
Elif’in “Be”de tezahür eden kendi aşkına âşık olması...
O kadar çok sevdi ki Elif, Be’yi...